සේපාලිකා හෙවත් නැවත ඇවිදීම

සිතියමක්

ඇවැසි නෑ

ගමනට. 

මං ලකුණු

අයිති නෑ 

දෙපයට.

කැමති නම් ඇවිදින්න

ඔබ එන්න

ඉතින් මේ හෙවණට. 

මාලිමාවක් නම්

හදවත

පොළොව මත නතරව

අහසටම අයදින,

සුළඟ යැයි කියන්නෙත්

සුසුමට,

සුළඟෙහිම කැබලිව

මැකී යන්නටද

ඇත අවසර. 

බොහෝ සෙවණැලි

හැරවිය හැකියි යළිත්

කවියට

කවියකැයි කියන්නේ,

ඔව්..කවියකැයි කියන්නේ 

ඇසිල්ලක මතකෙට.

මහා හිස්තැන් මත

වැසි වතුර 

වසින තුරු 

නතරව,

අකල් වැසි එනතුරු

ඇඟිලි බැඳ 

සිටින එක දවසක,

සියක් මැයි මල්

වසින්නේ නම්

සවසට,

සේපාලිකා සුවඳට.

*             *              *
( රසික ජයකොඩි 23.05.2012 )

මලකට, සිකුරාදාවක

ඔබට පැමිණිය හැකියි,
සිකුරාදා සැඳෑවක,
සිහින බඳුනක් අරගෙන,
ඔබට තොල ගෑ හැකි
මට රඳා ගත හැකි.

තොල ගාන විට ඔබ
බිඳුවෙන් බිඳුව එය
පලායයි මා සිත
ශ්වේත රාත්‍රියකට,
හිමිදිරි මිහිදුමට,
කඳුකර මාවතක
හෙමිහිට ඇදෙන බස් රියක්
තුළට ද.

සිහිවෙයි එවිට මට
නන්දා මාලිනියගේ ගී වියමන්
අමරදේවගේ සන්ධ්‍යා මියැසීන්
සසර මග නිම් හිම් ගැන
යුග බැඳුණු සෙනෙහස ගැන.

කවුළුවට එපිටින් ඇසෙන
මොර ගාන රිය නලා හඬ සහ
සිනා කොක් සන් මැද
මා සිත නිසසලව කියවයි
මායා ආන්ජලෝගේ කවක්
'ඔබ ආ විට'.

අතරමැද
කෙටි විරාමයකට
මා ඇසට ඉඳහිටක හසුවෙයි
සිනාවෙන් වළ ගැසෙන දෙකොපුල්
සහ පෙමින් විපිළිසර හදවත්
සඳ එළියෙන් හා නිදි වැරුණු ඇස් වලින්
සිදුරු වුණ.


එවිට මම හෙමිහෙමින් උගනිමි
මෙතෙක් මුණ නොගැසුණු දහමක්
විකාශිත හදවත් සෛල සහ
නූපන් කව් කළල ගැන
ප්‍රේමයේ රුහිරය
සදාකල් ගලායන.


 *            *              *
( මෙය මවිසින් ලියන ලද  To a flower, on a Friday  කවියේ සිංහල පරිවර්තනයයි )

දිගු වරලසැති යුවතියට

මුදා හරින්න ඔබේ වරලස,
මැදියම් රැයේ එන
දිගම දිග කෙටි පණිවුඩයක් ලෙද,
ගණනිල් වනයක සුධවල පවුරක් මත හිඳ.


මුදා හරින්න ඔබේ වරලස
ඈත කඳුරට ගිරිසිරසක සිට
හුදෙකලා නිම්නයක එරබදු මල් මතට
බක් මහේ රැයක වසින වැසි මියැසිය විලස.


මුදා හරින්න ඔබේ වරලස
මට එහි සැඟවී ඉන්නට
නිල් තණ පත් මත පිණි කැට එක් කොට
තවත් කවියකට නෙත් තෙමවන්නට


දින ගණන් රෑ ගණන් ගතවේවි
නිදි නැතිව සුව නැතිව
හෝරා ගණන් ගෙවී යාවි නිහඬවම
කාලයද බොහෝ වර නවතීවි.


ඒ වුණත්,
මුදා හරින්න ඔබේ වරලස
නන්නාදුනන තරුවක සසැළෙන එළිය විලසට,
අනෝරා වැස්සක තනිවුණ
දෑසක අයැදුමක් ලෙස දිස්වන.




*           *           *
( මෙය මවිසින් රචිත 'To a long haired girl'  නමැති කවියේ සිංහල පරිවර්තනයයි.ජර්මානු  සුරංගනා කතාවක එන Rapunzel     නමැති දැරියගේ කතාව මෙ කවියට පදනම් වෙයි. දිගු වරලසක් තිබූ ඇය සුධවල එක්ටැම් මැදුරක සිරගත ජීවිතයක් ගත කළාය. ඇයට ඇවැසි වූ එකම දෙය නිදහසයි.)

වෙසඟ අවසඟ

රෑ මැද

සීතල වැහි වතුර ලෙද

ආකාසයෙන් බිම වැටෙන සඳ

මගේ මානය

කෙතරම් ලස්සනද

මේ වෙසක් සඳ මත

වාඩි ගෙන සිටියි නම් ඔබ..

පෙරලුණු ඉටි පහනකින්

ඇවිලෙන

වෙසක් පහනක් නම් සිත

කොහොමද

ළඟම හිඳ

දිය බිඳක් වත් නො ඉසම

මේ හැටි

සිනාසෙන්නේ ඔබ..

දුටුවාද ඔබ

මතු මහල් සිරසින්

මිහිමතට බැස විත්

ඇසිපිය සලන

විදුලි ඇස් අතරට

පියහඹන කණමැදිරි එළියක්;

එය තමයි ප්‍රේමය.

විරාගික යැයි

ඔබ සිතන ප්‍රේමය..

හිස් අවකාශයකි අහස ද

සඳ ඉතිරිකොට

තාරකා හැංගෙන.

එළිය තුළ අඳුර විළි ලන

අඳුර තුළ එළිය මිරිකෙන

ජීවිතය විලසට

පරතෙරක් නොමැතිව දළුලන..

ගමනාන්තය නොම දැන

අන්ධකාරය අතරින්

ජීවිතය දළුලන විට

කොතරම් ලස්සන ද

ඒ මත වාඩිගෙන

සිනා සෙන්නේ නම් ඔබ.

රසික ජයකොඩි

අසමමිතියේ සමමිතිය හෙවත් 'රුකී'

පුරාතන පෙම් නළුව

පුරා 'ඔබ' සොයන විට

ජීවිතය වෙරෝනාවක් වේය.

ලියා ගනු බැරි වචන

හිතේ කැටි ගැහෙන විට

ආදරය පොරෝනාවක් සේය.

"ජුලියට් කැපියුලට්"

ඒ නිතර මා ඔබට දෙන නම ය.

ඇතැම් විට

අලුත් කවියක් - දෙකක්

ඔබ සිතේ පුබුදුවා ලන නම ය.

මතකයිද, පියාපත් යුග අතර

හිම රැඳුණු කිරිල්ලිය

ග්‍රීක දෙව් කතාවක වසා හිඳ

මගේ උරහිස මතට පියෑඹුව..

බොහෝ කවි තුඩ අගින් අරගෙන

ශිෂ්ඨාචාර සෙල් කුළුණු පසුකර .

කැපියුලට් මැදුරු ගැබ

රැය කොයි තරම් දිගු ද,

එහෙත් ඒ රැය පවා ඇසිල්ලකි.

සඳලුතල දසුන දැක සන්සිඳෙන

කටු ඇනුණු සිත පවා

අලුත් ඍතුවක මල් පියල්ලකි.

කවි ම අවි වී නැගෙන

ද්වන්ද්ව සටනක් වුණොත්

ප්‍රේමය,

කවුරු ඉන් දිනාවිද?

බොහෝ අය වාගෙම

හිනැහේවි ඔබත් ඒ පැනයට.

"ජුලියට් කැපියුලට්"

ඔබේ පා නියගින්

මගේ ළය පෑරෙන සැමවිට

ඒ ඔබට මා අමතනා නම ය.

පිටකළ නොහෙන බරැති සුසුමක්

ඔබ ළමැද

උණුසුමට ඉතිරි කොට යන නම ය.

රසික ජයකොඩි

30.04.2011

එකම මිනිසෙක් සහ කතා දෙකක්

අප්‍රේල් අවසන

අසෙනි වැසි වහින සවසක

තන්වැසි බොහෝ දන

දිවයති

කොහේ හෝ සෙවණකට;

ඒ වුණත් ඉඳහිට

දකිනු ඇති ඔබ

මිනිසෙකු

වැස්සට තෙමෙමින්ම

මහා නිදහසකින් ඇවිදින

අමතන්න ඔහුට - ඒ මම!

ඇසිපිය සැලෙන මොහොතක

පුපුරයි

විදුලියක් සහ අකුණක්

එකවර

අනාරාධිතවම

ඔහු දෙනෙත් අභියස...

"ඔබ"!

* * *

තවත් එක දවසක

ගිනියම් දහවලක

ගාලු පාරේ සිර වුණ

මහා රිය පෙරහරක් පසුපස

දුටුවාද

කේඩෑරි මිනිසෙකු

බයිසිකලයක් පැදගෙන

හෙමි හෙමින් එන;

අත දමා

නවතන්න ඔහු - ඒ මම!

උණු තාර මතුපිට,

කාටවත් මෙතෙක් නොපෙනුණ

වතසුදු කුසුමක් ය

හිනැහෙන

ඔහු නැඹුරු වී සුරැකිව

අතට ගෙන එය

සිඹිනු ඇති බැතියෙන...

"ඔබ"!

රසික ජයකොඩි

25.04.2011

අවුරුදු ප්‍රේම ගීතය

අප්‍රේල් යනු,

අහස ඉකිලන මාසය

පොළොව හිනැහෙන මාසය

අකුණු පුපුරන මාසය

අවුරුද්ද එන මාසය.

වැහි, අකුණු අස්සෙන්

කඳුළක් වැටෙන රාවය

ඔබට නෑසෙන මාසය

ඔබ සිනාසෙන මාසය

කෙවිළියක අත ගත්

වැහි ලිහිණියෙකු

කොවුල් ගී ගයන නාදය

සවනට ඇසෙන මාසය..

අප්‍රේල් යනු,

එරබදු මල් ලෙසට

නෑ හිත මිතුරු පිරිවර

ඔබ වට පිරෙන මාසය

ඔබ හිත පිරෙන මාසය

කවි, අකුරු මැද කුටියක

මා තනි කෙරෙන මාසය

කොළොම්පුර වීදියක් ලෙස

හිත පුරන් වන මාසය

අප්‍රේල් යනු,

නොනගතය කෙළවර

සුබ නැකත් ගෙන එන

නැකැත් තරුවට හිමි මාසය..

සුබ නැකත් එන තුරු

වරු ගණන් කල් මරන

නොනගතය ඉතා දිග මාසය..

නව බග සඳ විලස

මේ ඔබ සිනාසෙන මාසය,

ඒ එක සිනාවක් වෙනුවෙන්

මා බොහෝ දුක් උසුළ මාසය..

රසික ජයකොඩි

13.04.2011